ماه چهار محله دارد

مرجان زن بود ، از آن زن هایی ک نگاهشان مانند قیر داغ هر کجا که می ریخت ، فرو می رفت ... سکوتش همواره با لبخند خلاصه می شد ... از آن لبخند ها ک انگار بعد از ساعت ها گریه در کنج اتاق ناگهان بر لب نقش می بندد ، از آن گریه هایی ک تنها دلیلی ک ندارند عجز ماه چهار محله دارد...